Üstünden zaman geçsin

Üstünden zaman geçsin
Tembel bir buzul kadar ağır bir zaman
Üstünden zaman geçsin

Üstünden zaman geçsin
Tembel bir buzul kadar ağır bir zaman
Bırakılmış tarlaların üstünden zaman geçsin
Çayın çocukların hatta dağların
Üstünden zaman geçsin hatta dağların
Tembel bir buzul kadar ağır bir zaman

Üstünden zaman geçsin
Hatta dağların
Yitirilmiş savaşların
Bırakılmış tarlaların üstünden
Zaman geçsin bırak biraz zaman geçsin üstünden
Bırakılmış tarlaların hatta evlerin hatta dağların
Çayın, çocukların, tembel buzulların
Bırakılmış buzulların üstünden zaman geçsin (zaman)

Bırakılmış çocukların unutulmuş bakışların üstünden geçsin zaman

Bırakılmış çocukların unutulmuş bakışların üstünden zaman geçsin
Hatta dağların
Tembel bir buzul kadar ağır bir zaman

Üstünden zaman geçsin, hatta dağların
Tembel bir buzul kadar ağır bir zaman
Hantal bir şilep kadar
Suların, şileplerin, (hatta şileplerin)
Şileplerin üstünden zaman geçsin bırak bırak
Hatta denizlerin
Üstünden zaman geçsin

Unutulmuş şiirlerin üstünden, duvarların şehirlerin üstünden
Tembel bir buzul kadar ağır bir zaman geçsin

Hatta dağların
Üstünden zaman geçsin
Hatta dağların
Hatta bulutların

Üstünden zaman geçsin
Hatta dağların
Tembel bir buzul kadar ağır bir zaman.

Kırlangıç Fırtınası

Yeryüzüne yakalanmış kuş, yörünge tuzağına
Kendini kandırıyor

Evin adı evin içinde midir?
Kuşun adı? Kuşun izi?

İz adayları üretir kuş, eşey hücrelerinde
Fakat izi tek kişilik

İzi içinde midir?

Bir kuş arıyorum diye fenerle gezer burçları, sabahkörü
Gökkuşağına üyeymiş
Adı içinde mi?

Ay gibi -insan gibi- her zaman doğar batar
Karanlık aralarında ışık izleri gibi
Hep yakalanmış bir an

Zamanlar boyu Ay'ın izi birikir yer yüzeyinde
Karanlık kamaraya

Sonra bir çocuk avuçlarında bir kuşla koşarak gelir
Sokakların arkasından
Veteriner yabani kuşlara bakmaz

Kırlangıç fırtınanın içinde midir?

(2008) 

Sonsuzluk ân içinde

                                                                                   "...deve tellâl iken..."

Zaman mekân içinde

Mekan zamân içinde

Sonsuzluk ân içinde

İnsan bütün gücüyle bir yandan şimdi yaşar

Bir yandan tüm dünyası geçmiş zamân içinde

Çocukluk yıllarımız

Sular altında kalmış

Bir yer (Çîîn ü Maçin’de)

Bir bakarsın burada bir bakarsın yok olmuş

Konargöçer bir kavmiz

Evimiz yoktur bizim (harabeye dönüşür evler zamân içinde)

Kendisini elemiş

Bir yarışmacı kadar

Bir köpek adı kadar garip bir yaratıktır

İnsan mekân içinde

İnsan olmak biraz bu: biraz kaçak yaşamak

Kaybolmuş bir masalda

Bugün tellâl dinlensin

Develer haber versin

Bu akşam ey ahâli  

Yazlık sinemamızda

Bir masal vardır diye

Evvel zamân içinde

Çağ dönmüş yıllar geçmiş

Orda öylece kalmış

Kalbur samân içinde

Mesele Budur yahut Deus Ex Machina

Bütüüün bir hikâyedir hayat

Baştan beridir

Bütün hikâye budur
Gerisi hikâyedir

Ufkun ötesinde dünya kadar yer vardır

Ötesi yoktur bunun, vardır
Ufkun berisi bir vardır
Bir yoktur

Bana öyle geliyor ki bu ufuk, bu gökkuşağı

Bu kapı eşiği falan, bana öyle geliyor ki (daralıyorum)
Gökkubbe bazen bana öyle geliyor ki yoktur

Ayın altında masal beldesi vardır

Hayır yoktur

Ya da hayır, bir vardır, bir de yoktur

Neyse ki bebekler vardır

Üstünden zaman geçsin

Üstünden zaman geçsin
Tembel bir buzul kadar ağır bir zaman
Üstünden zaman geçsin

Üstünden zaman geçsin
Tembel bir buzul kadar ağır bir zaman
Bırakılmış tarlaların üstünden zaman geçsin
Çayın çocukların hatta dağların
Üstünden zaman geçsin hatta dağların
Tembel bir buzul kadar ağır bir zaman

Üstünden zaman geçsin
Hatta dağların
Yitirilmiş savaşların
Bırakılmış tarlaların üstünden
Zaman geçsin bırak biraz zaman geçsin üstünden
Bırakılmış tarlaların hatta evlerin hatta dağların
Çayın, çocukların, tembel buzulların
Bırakılmış buzulların üstünden zaman geçsin (zaman)

Bırakılmış çocukların unutulmuş bakışların üstünden geçsin zaman

Bırakılmış çocukların unutulmuş bakışların üstünden zaman geçsin
Hatta dağların
Tembel bir buzul kadar ağır bir zaman

Üstünden zaman geçsin, hatta dağların
Tembel bir buzul kadar ağır bir zaman
Hantal bir şilep kadar
Suların, şileplerin, (hatta şileplerin)
Şileplerin üstünden zaman geçsin bırak bırak
Hatta denizlerin
Üstünden zaman geçsin

Unutulmuş şiirlerin üstünden, duvarların şehirlerin üstünden
Tembel bir buzul kadar ağır bir zaman geçsin

Hatta dağların
Üstünden zaman geçsin
Hatta dağların
Hatta bulutların

Üstünden zaman geçsin
Hatta dağların
Tembel bir buzul kadar ağır bir zaman.

Eşikler

Bütün balıklarım öldü
Bir eşikten daha geçtim

Aşk derdine uğramışım bir zaman
Bırakılmış ya da kalmış
Biraz ağladım, biraz
Yerden bir izmarit aldım, bir eşikten daha geçtim

Sonra fırtına çıktı dışarda
Bir eşikten daha geçtim

Müzik sussun istemem hiç
İçindeki sessizliğe dönüşmeyi isterim
Aya gittim, sessizlik denizine girdim

Evet, sen yok oldun dediler artık
Tamam anladım dedim





(Nisan 2012)

Sonsuzluk ân içinde

                                                                                   "...deve tellâl iken..."

Zaman mekân içinde

Mekan zamân içinde

Sonsuzluk ân içinde

İnsan bütün gücüyle bir yandan şimdi yaşar

Bir yandan tüm dünyası geçmiş zamân içinde

Çocukluk yıllarımız

Sular altında kalmış

Bir yer - Çîn ü Maçin’de

Bir bakarsın burada bir bakarsın yok olmuş

Konargöçer bir kavmiz

Evimiz yoktur bizim (harabeye dönüşür evler zamân içinde)

Kendisini elemiş

Bir yarışmacı kadar

Bir köpek adı kadar garip bir yaratıktır

İnsan mekân içinde

İnsan olmak biraz bu: biraz kaçak yaşamak

Kaybolmuş bir masalda

Bugün tellâl dinlensin

Develer haber versin

Bu akşam ey ahâli  

Yazlık sinemamızda

Bir masal vardır diye

Evvel zamân içinde

Çağ dönmüş yıllar geçmiş

Orda öylece kalmış

Kalbur samân içinde